Słodki łobuziak czy ADHD

Kolejne uwagi w dzienniczku twojej pociechy: "Uderzył kolegę, biegał po klasie, nie zrobił zadania"... Ręce ci opadają. Która to już awantura? Cóż, może twoje dziecko to żywe srebro albo ma ADHD.

Słodki łobuziak czy ADHD

Większość dzieci sprawia mniejsze lub większe problemy wychowawcze swoim rodzicom. Mają kłopoty z nauką, są aroganckie, leniwe albo przeciw-nie – wszędzie ich pełno. Ale około 5 procent dzieci w wieku wczesnoszkolnym sprawia kłopoty nie dlatego, że są niegrzeczne, ale dlatego, że cierpią na nadpobudliwość psychoruchową z deficytem uwagi, czyli ADHD. Jest to zespół zaburzeń o podłożu genetycznym – czyli mówiąc w skrócie – z ADHD dziecko się rodzi. Nadpobudliwość nie jest jego winą ani winą złego wychowania przez rodziców (jak jeszcze do nie-dawna sądzono). To cecha jak kolor włosów czy oczu. Niegrzeczne zachowania dziecka z ADHD nie wynikają więc z tego, że malec chce komuś zrobić na złość, dokuczyć, że jest zły czy okrutny. Po prostu w taki sposób funkcjonuje jego mózg.  Do kąta czy na kozetkę? Sama nie jesteś w stanie postawić diagnozy, czy twój rozbrykany malec to po prostu łobuziak, czy cierpi na nadpobudliwość. Ale jest kilka symptomów, które możesz sama zaobserwować, a potem po-prosić o radę i pomoc specjalistów.

1. Kłopoty z koncentracją (zaburzenia uwagi)

DZIECKO Z ADHD interesuje się wszystkim, tylko nie zadaniem, które ma wykonać. Nie potrafi z dochodzących do niego z zewnątrz bodźców wybrać najważniejszego i skupić się na nim. To cecha niezależna od jego woli. Kiedy np. stara się napisać wypracowanie, ale usłyszy zza okna szczekanie psa i zauważy, że kolega obok obgryza ołówek, nie potrafi wyłączyć zainteresowania tymi bodźcami. Dla niego wszystkie są jednakowo ważne. Podobnie jest, gdy musi się skupić na dwóch czynnościach wykonywanych w tej samej chwili, czyli np. słuchać nauczyciela i notować. Stąd uwagi nauczycie-li: roztargniony. Ale nauczy się skupiać, jeśli pomożesz mu  odpowiednią motywacją!

ŁOBUZIAK potrafi się skupić, ale wtedy, kiedy chce. Około 6–7. roku życia większość dzieci uczy się skupiać na wybranym przez siebie bodźcu i ignorować pozostałe. To ważna cecha uwagi, bo na niej oparty jest model nauki i wychowywania dziecka w wieku szkolnym. Więc jeśli twój rozrabiaka dostanie do napisania wypracowanie o fascynujących go duchach, będzie skupiony pisał przez długi czas. Nie usłyszy, że nauczycielka kazała odłożyć zeszyt. Ale jeśli  nudzi go matematyka, to nauczycielka będzie miała ciężkie życie. Ale! Przy odpowiedniej motywacji(nagroda za dobrą ocenę) łobuziak potrafi poskromić niechęć do nauki i wykonać zadanie samodzielnie, sprawnie i dobrze.

2. Nadmierna impulsywność

DZIECKO Z ADHD najpierw robi, potem myśli. Działa pod wpływem impulsu, którego nie jest w stanie kontrolować. Np. zainteresowało się psem, który idzie drugą stroną ulicy, więc do niego biegnie. Nie myśli, że może wpaść pod samo-chód, czyli nie przewiduje konsekwencji swojego działania, choć je zna. W danym momencie kieruje się impulsem i natychmiast robi to, co przyjdzie mu do głowy. Zwracasz mu uwagę po raz setny, ale za każdym razem jest tak samo zdziwiony, że robił źle.

ŁOBUZIAK czasami pomyśli, czasami nie. To zależy od sytuacji.Wiele dzieci działa pod wpływem impulsu. Ale im więcej gromadzą doświadczeń życiowych, tym częściej przewidują konsekwencje działania. "Wyleję koledze sok na głowę? Ale mogę to zrobić wtedy, kiedy nauczyciela nie będzie w pobliżu!". Mały rozrabiaka wie, że takie zachowanie spotkałoby się z naganą (uczeń z ADHD zrealizuje pomysł, nie bacząc, że wychowawca stoi za plecami). Łobuziak rozejrzy się wokół, czy nikt go nie przyłapie i spłata figla.

Dodał(a): Emilia Czaczkowska , Czwartek 05.04.2012 (aktualizacja: 2012-03-30)
Ocena:

Dodaj komentarz

Wszystkie komentarze

Awatar
Zaloguj się lub zarejestruj jeśli chcesz dodać komentarz.

Zobacz również

×