Wietrzne kropeczki

Można na nią zachorować, będąc dorosłym, jednak najczęściej przytrafia się dzieciom w wieku od dwóch do ośmiu lat. Główna fala zakażeń przypada na okres między styczniem a majem. Zimą początek ospy łatwo pomylić ze zwykłą infekcją, bo zanim pojawią się wykwity na skórze, zakażony maluch kicha i kaszle. 

Ospa wietrzna jest chorobą niegroźną

NIE. To błędne przekonanie pokutuje wśród rodziców i części lekarzy. Większość dzieci przechodzi tę chorobę bez komplikacji. Jednak u około pięciu procent ospa ma ciężki przebieg i powoduje poważne powikłania. Z jej powodu co rok do szpitali w Polsce trafia blisko tysiąc osób. Najczęstszym powikłaniem jest bakteryjne zakażenie wykwitów. Jego skutkiem mogą być ropnie skóry, nacieki zapalne, ropne zapalenie węzłów chłonnych, a nawet sepsa. Niebezpieczne są powikłania obejmujące ośrodkowy układ nerwowy, takie jak zapalenie opon mózgowo rdzeniowych, zapalenie mózgu czy móżdżku. U dzieci może też dojść do odwodnienia, zapalenia płuc, zapalenia stawów, zapalenia mięśnia sercowego czy zapalenia rogówki.

Powikłania ospy mogą wystąpić u każdego dziecka

TAK. Są dzieci, u których choroba przebiega ciężej. Należą do nich noworodki i niemowlęta oraz dzieci z zaburzeniami odporności, zwłaszcza chore na białaczkę lub inne nowotwory. Jednak na powikłania ospy wietrznej wszyscy chorzy są narażeni w takim samym stopniu.

Unikanie kontaktu z chorym nie zawsze chroni przed zakażeniem

TAK. Chorobę tę nie bez powodu nazywa się „wiatrówką”. Wywołujący ją wirus rozprzestrzenia się drogą kropelkową, a wiatr przenosi go nawet na odległość kilkunastu metrów. Dziecko może go więc złapać, nawet gdy nie ma bezpośredniego kontaktu z chorym. Poza tym pierwsze objawy przypominają zwykłą infekcję wirusową. Na początku występuje podwyższona temperatura i lekki katar. Dopiero po 1-2 dniach pojawia się wysypka. W efekcie, zanim ospa zostanie rozpoznana, chory może nieświadomie zakazić wiele osób.