Punk’s not dead

Bardzo się ucieszyłem, kiedy na wiosenno-letnich pokazach zobaczyłem tyle krótkich, skórzanych kurtek i tyle ćwieków. Podobają mi się takie rockandrollowe klimaty na kobietach. Lubię, kiedy projektanci w swoich propozycjach nawiązują do wyrazistych subkultur i wykorzystują ich atrybuty. Kontrasty znowu górą. Miksowanie rzeczy ultradamskich z tymi rockowymi i niegrzecznymi. Przy mikrofonie trend punk! Jego nowa odsłona jest bardzo zmysłowa. Miksujemy styl „Sex Pistols” i „The Clash” z romantyką. Chodzi o inspiracje punkiem i pozostanie kobietą. Jeśli teraz myślisz o skórzanej kurtce z ćwiekami, pomyśl o szyfonowej sukience do kompletu.

GENEZA BUNTU

Określenie „punk” zaczęło często funkcjonować w połowie lat 60. Takim słowem, które oznacza między innymi: śmiecia, gówniarza, coś zgniłego, bezwartościowego – określano wtedy młode, amatorskie zespoły, muzykujące po garażach. Początki prawdziwego boomu i rozkwit subkultury punkowej to lata 70. Pierwszym założeniem tego zjawiska była negacja jakichkolwiek ideologii. Totalna wolność i swoboda. Z czasem ruch punkowy coraz wyraźniej symbolizował protest i bunt przeciw wszelkim instytucjom. Młode zespoły swoją głośną, rockową muzyką i odważnymi tekstami, negowały ówczesną sytuację polityczną i zachowania rządu. Ideologia punku i sposób jej okazywania w zależności od kontekstu bywały różne. Od małych ruchów społeczno-politycznych, po walczące z policją chuligańskie grupy anarchistyczne.