Jak nie rozwieść dziecka z ojcem

Po rozwodzie dzieci zwykle zostają z matką. To głównie ona musi radzić sobie z zaistniałą sytuacją. I postarać się, by mimo wszystkich żalów i pretensji do byłego męża ułatwiać dzieciom kontakt z ojcem. Wtedy skutki rozpadu rodziny nie będą dla nich tak bolesne.

Jak nie rozwieść dziecka z ojcem


Aneta (34) i Mirek (38) postanowili rozwieść się z klasą. Nie chcieli prania brudów, świadków, orzekania winy. Niezgodność charakterów – taki powód ustalili.

– Miało być pokojowo ze względu na naszych synów, dziesięcioletniego Antosia i trzyletniego Gucia – opowiada Aneta. – Dlatego gdy któregoś dnia, już po rozwodzie, wróciłam do domu i zorientowałam się, że Mirek podczas mojej nieobecności zabrał laptopa i parę drobiazgów, wściekłam się. Nie tak miało być. Na komputerze zostały gry Antosia. W złości powiedziałam, że widać tatusiowi laptop przyda się bardziej niż nam, bo teraz ma nową rodzinę. Antoś wiedział, że jego ojciec wyprowadził się do innej kobiety, a ona też ma syna...

Dwa dni później Aneta dostała ze szkoły wezwanie: Antoś pobił kolegę z klasy. Chłopca trzeba było odwieźć do lekarza. Powiązała te fakty i zdała sobie sprawę, że każde jej słowo ma wpływ na dzieci.

Dziecko, którego rodzice przechodzą rozwód, musi przeżyć żałobę po dawnej rodzinie. Żałoba ta będzie tym krótsza i łatwiejsza do zniesienia, im lepiej będą się układały po rozwodzie stosunki między rodzicami.

Pomoc dopasowana do wieku


Dla dziecka kluczowa jest więź z tym rodzicem, z którym mieszka. Ale nawet nieznaczne poprawienie jakości kontaktów z drugim znacząco wpływa na lepsze samopoczucie dziecka i pozwala mu łatwiej przebrnąć przez ten trudny okres. Szczególnie ważne jest to dla nastolatków. Zaobserwowano, że te, które miały rodziców życzliwie odnoszących się do siebie nawzajem, krócej przechodziły przez tzw. fazę gniewu w czasie żałoby.

Żałoba dziecka po rozpadzie rodziny bardzo przypomina tę, którą odczuwają dorośli ludzie po stracie kogoś bliskiego. Jest więc szok. Zaprzeczenie. Gniew. Agresja. Smutek. Sposób, w jaki dziecko przez nią przechodzi, związany jest z jego wiekiem. Dzieci do trzech lat nie mają świadomości rozwodu, nie rozumieją, że coś takiego istnieje.

– Gdy Mirek się wyprowadził, Gucio codziennie pytał: „A gdzie tata?”. Nie byłam w stanie wytłumaczyć mu, że tata już z nami nie mieszka. Widziałam, że tęskni. Trwało to kilka miesięcy i w końcu wszystko wróciło do normy – mówi Aneta.

Maluchowi wystarczy jeden kochający i troszczący się rodzic – zwykle jest to mama – by czuł się bezpiecznie. Wtedy, niestety, ojciec musi liczyć się z ryzykiem, że przez rozwód nie uda mu się zbudować stałej, mocnej więzi z dzieckiem. Dlatego tak ważne jest, by tata nie znikał z oczu syna czy córki na długo, by dziecko o nim nie zapomniało.

U dzieci do piątego roku życia po rozwodzie mogą pojawić się lęki, moczenie nocne, zachowania związane z regresją w rozwoju: dziecko znowu zaczyna seplenić, pieści się. Wtedy liczy się rodzicielska obecność, akceptacja: przedszkolak potrzebuje czasu i spokoju, aby pojąć, że rodzice nadal go bardzo kochają i wciąż pozostają w jego życiu. Jeszcze gorzej stratę znoszą dzieci w wieku 7-13 lat. One już wiedzą, co to znaczy „rozwód”. Czują się zdradzone przez rodziców i będą chciały odreagować to agresją, zemścić się na matce i ojcu, np. wagarując, stwarzając problemy wychowawcze. Jak nie rozwieść dziecka z ojcem

Tak jak Antek. Pobił kolegę, potem zaczął przynosić ze szkoły dwójki, rzucał w młodszego brata metalowym samochodzikiem. Anecie wykrzyczał kiedyś: „To przez ciebie tata odszedł, czepiasz się wszystkich, ja też mam tego dosyć!”. Co wtedy robić? Trzeba z dzieckiem rozmawiać, ważne też, by ojciec spędzał z nim więcej czasu, poświęcał mu swoją uwagę.

Rady dla matki


1. Ustal dokładnie, kiedy, jak długo i gdzie będą odbywały się spotkania ojca z dziećmi. Przestrzegaj ich terminów. Staraj się tak planować wasz czas, żeby dzieci nie traciły odwiedzin taty, ponieważ są one bardzo ważne dla ich rozwoju.

2. Powstrzymaj się od wyrażania negatywnych opinii na temat ojca, nawet jeśli masz o nim jak najgorsze zdanie. Pamiętaj, że dzieci go kochają i sprawisz im w ten sposób ból. Kiedy dziecko np. pyta, czy to wina ojca, że wzięliście rozwód, powiedz coś neutralnego: „Nie wiem”, „Nigdy się nad tym nie zastanawiałam”.

3. Nie zwierzaj się dzieciom, to nie są partnerzy do wynurzeń o małżeństwie. Dorosłe sprawy omawiaj z dorosłymi.

4. Nigdy nie okłamuj dzieci, jeśli czegoś nie wiesz, np. dlaczego ojciec nie przyszedł na spotkanie z nimi, jak często będzie je odwiedzał. Jeśli znasz powód, powiedz prawdę spokojnie – bez komentarza i włączania w to negatywnych uczuć.


Tekst: Jagna Kaczanowska




Dodał(a): Redakcja , Czwartek 30.12.2010 (aktualizacja: 2011-07-12)
Ocena:

Dodaj komentarz

Wszystkie komentarze

Awatar
Zaloguj się lub zarejestruj jeśli chcesz dodać komentarz.

Zobacz również

×