Jak odróżnić depresję od burzliwego okresu dojrzewania?

Bardzo często nie reagujemy na dziwne zachowanie dzieci, myśląc że jest ono wynikiem dorastania. Po czym rozpoznasz, że masz do czynienia z depresją?

iStock-504681645.jpg

Diagnozowanie depresji u nastolatka bywa bardzo trudne, czasami wręcz niemożliwe. Wiele zachowań dojrzewającego człowieka może doskonale ukrywać właściwy problem. Ciągłe ataki agresji, płacz i zamykanie się w sobie to w końcu zachowania typowe dla okresu dojrzewania... Jak poznać moment, w którym nastoletni bunt zamienia się w prawdziwą depresję?

Przede wszystkim warto zastanowić się, z jakimi problemami zmaga się nastolatek. Depresja w tym wieku nie jest zazwyczaj spowodowana trudnymi doświadczeniami, a bezsilnością. Dziecko w wieku 13-16 lat ma jeszcze przed sobą pierwsze miłosne uniesienia czy porażki, dlatego jego głównym problemem może być sytuacja w domu. Młody człowiek potrzebuje ogromnego wsparcia i zrozumienia, a jeżeli właśnie tego zabraknie mu ze strony najbliższych, poczuje się odrzucone.  Po czym poznasz, że dziecko zmaga się z depresją?  Zwróć uwagę przede wszystkim na czas trwania konkretnych zaburzeń- jeżeli Twoje dziecko nie wychodzi z pokoju i nagle przestało utrzymywać kontakt z najbliższymi przyjaciółmi, najwyższa pora działać.

Wzmożoną czujność powinny wzbudzić również objawy, których nie obserwowałaś nigdy wcześniej, między innymi problemy z nauką i zasypianiem, wagarowanie, ucieczki z domu, unikanie rozmowy, a nawet samookaleczenia. Depresja powoduje także zmianę nawyków żywieniowych- dziecko albo je za dużo, albo unika jedzenia - nie zawsze jest to związane z dbaniem o linię. Jak możesz pomóc?

Przede wszystkim postaraj się nie osądzać dziecka. Nie mów mu, że w jego wieku Tobie było dużo trudniej. Nie oceniaj jego uczuć- pamiętaj, że każdy z nas zupełnie inaczej przeżywa pewne sprawy. Nie bagatelizuj również powodów, które doprowadziły nastolatka do takiego stanu. W ten sposób odsuniesz się od niego, co będzie bardzo trudno naprawić.

Na początku staraj się być nie tylko matką, ale również prawdziwym przyjacielem. Dziecko nie musi mieć ochoty na rozmowę, jednak wystarczy Twoja obecność, aby poczuło się lepiej. Pokaż mu, że może zawsze na Ciebie liczyć. Bez względu na to, czy uda Wam się porozmawiać, czy nie, umów wizytę u psychologa. To jedyna metoda leczenia, która nie niesie za sobą negatywnych skutków ubocznych.

Zdjęcie: iStock 


Dodał(a): Alicja Bartosiak , Piątek 31.03.2017 (aktualizacja: 2017-03-31)
Ocena:

Dodaj komentarz

Wszystkie komentarze

Awatar

Zobacz również

×