Szybki ślub, szybki rozwód

Współczesny świat nie sprzyja miłości, bo… miłość nie znosi pośpiechu. Ona wymaga uważności, szacunku, zatrzymania się, zrozumienia, troski, czułych gestów a my? Pędzimy na oślep, łakniemy ciągłych zmian, szybkiego tempa, efektownych fajerwerków, mocnych wrażeń. Jesteśmy niecierpliwi jak rozkapryszone dzieciaki. Chcemy już, natychmiast, szybko, bez zbędnego wysiłku, byle efekty były widoczne.  

W pracy, w życiu, w miłości stosujemy zasadę: "Jeżeli coś nie działa, to trzeba to zmienić, bez zbędnych sentymentów, bo czas nie stoi w miejscu”. Jesteśmy głodni miłości, ale zbytnio ją idealizujemy – ma być tak jak w brazylijskiej telenoweli: "On wpija się w jej ust korale, z namiętnością wyrafinowanego kochanka", a jak się nie wpija, albo przestał być najlepszym kochankiem to: "Miło było, ale panu już podziękujemy". Bez żalu, sentymentów, na spokojnie, kulturalnie.  

Jeszcze w uszach brzmi weselny marsz, może nawet zdjęcia ślubne nie zostały zamieszczone na facebooku, a młodzi małżonkowie spotykają się w trendy knajpie na pożegnalnej kawie, bo na kolacje nikt dziś nie ma czasu. - Ty weź telewizor, ja zabiorę żółwia, mieszkanie zwolnię do pierwszego, zabierz swoje rzeczy, no i wiesz, zawsze możesz na mnie liczyć, w sumie było fajnie, trzymaj się. Bez ciągnących się latami rozwodów, podziału majątku, bo niewiele się tego uzbierało przez te kilka miesięcy. Rodzice nawet nie zdążyli przyzwyczaić się do zięcia, w końcu widzieli go na ślubie i potem może jeszcze raz.  

Jak miłość to na maksa, a jeśli partner się nie sprawdza a związek nie dostarcza odpowiedniej porcji adrenaliny, pora poszukać sobie nowego. Ale według starego scenariusza: pochopnie, pod wpływem chwili, żeby coś się działo, bez namysłu i pomysłu, czy sprawdzimy się jako para, kiedy będzie trudno. Jak jest dobrze to dobrze, kiedy pojawia się pierwszy kryzys, pora pakować walizki. W końcu świat należy do odważnych. Podwójna rozwódka w wieku 30 lat, to dziś całkiem trendy.