Jak być asertywnym?

Asertywność jest bardzo ważną cechą, umiejętnością funkcjonowania w zgodzie ze sobą samą oraz światem, otoczeniem. Jest to postawa, którą możemy w skrócie określić – "Ja jestem ok i ty jesteś ok".

Jak być asertywnym?

Bycie asertywną osobą ułatwia funkcjonowanie społeczne, ponieważ minimalizuje ryzyko konfliktów. Taka postawa sprawia, że szanując zdanie innych, umiejąc spokojnie wysłuchać argumentów drugiej strony nie zadrażniamy nieporozumień i nie prowokujemy naszego rozmówcy do agresji czy jakichkolwiek innych trudnych, nieprzyjemnych zachowań. Dajemy wyraz temu, że rozumiemy co ktoś do nas mówi, uznajemy prawo do własnego zdania i nie bagatelizujemy stanowiska, opinii, tylko dlatego, że jest różna od naszej.

Bycie asertywnym to również postawa "ok w stosunku do samej siebie". Co to znaczy? To nic innego jak danie sobie prawa do własnych poglądów, potrzeb i umiejętność oraz odwaga w ich prezentowaniu i bronieniu - umiem mówić otwarcie co myślę, ale w sposób nikogo nie obrażający i nikogo nie deprecjonujący! To szacunek do siebie i umiejętność zawalczenia o swoje. Aby być asertywnym należy lubić siebie, znać swoje mocne i słabe strony, z potencjału umiejąc korzystać a w wadach upatrując obszar do zmiany.

Asertywność to umiejętność życia w zgodzie ze sobą i odwaga w byciu sobą! To też zdolność bycia z innymi i pośród tych, którzy nie zawsze postępują w zgodzie z naszymi oczekiwaniami. Przede wszystkim to umiejętność stawiania granic – "Nie, nie zgadzam się!", "Mama inne zdanie na ten temat",  "Podejmę taką decyzję, którą uznam za słuszną" – tak powie osoba asertywna w sytuacji, gdy konfrontuje się z presją otoczenia.

Jeśli naciskom, manipulacji czy jakiejkolwiek inne formie wywierania na nas wpływu poddajemy się bez większego wysiłku i gotowości do obrony, to znaczy, że mamy postawę bierną. Taki sposób funkcjonowania to bycie uległym, wycofanym, niepewnym siebie, unikającym trudnych konfrontacji. Gdy tak funkcjonujemy otoczenie szybko uczy się nas wykorzystywać, nadużywać i nie liczyć się z naszym zdaniem i potrzebami. Dla takiej osoby nauka asertywności to niezwykle istotne wyzwanie, to zadanie, które uchroni ją przed stopniowym zatraceniem własnej indywidualności i odrębności.

Druga skrajna postawa to bycie agresywnym. To założenie, że świat jest wrogi, ludzie są źli, a każdy kto ma inne zdanie jest "głupi" lub nie wart jakiejkolwiek uwagi. To bardzo niebezpieczny mechanizm, który nie tylko skazuje na samotność i poczucie zupełnego odizolowania, pozbawia szansy na uczenie się, rozwój, ale także naraża na wiele konfliktów i trudnych sytuacji niosących za sobą ryzyko doświadczenia agresji, zarówno tej werbalnej jak również tej wprost, fizycznej.  Dlatego na kontinuum, gdzie skrajne miejsce zajmują: bycie biernym i bycie agresywnym, uplasowana pośrodku, jako postawa wypadkowa, jako swoisty kompromis – asertywność, wyznacza optymalne standardy funkcjonowania.

Są one szczególnie ważne w obszarze zawodowym. Pozwalają w jasny, konkretny i konstruktywny sposób formułować własne oczekiwania oraz stawiać granice, które pozwalają, na przykład chronić życie prywatne, czy własne zdrowie przed zbyt dużymi wymaganiami ze strony przełożonego czy klientów. Bycie asertywnym w pracy to bycie pewnym siebie ale nie aroganckim, przebojowym ale także umiejącym docenić innych, to bycie niekonfliktowym, sprawiedliwym i koleżeńskim. Takie osoby są nie tylko szanowane, cenione, są także po prostu lubiane. Mogą być zarówno znakomitymi szefami, liderami jak również dobrymi członkami zespołu, współpracownikami.

Asertywność to umiejętność wytrwałego bronienia swoich racji, zdolność opanowywania zdenerwowania i spokojnego wytłumaczenia własnego punktu widzenia, mimo stresu czy negatywnego nastawienia rozmówcy. Tę postawę szybko docenia otoczenie i licząc się z naszym zdanie, pyta o radę, szanuje poglądy i zaprasza do współpracy. Ważne jest to, aby posiadając klarowne i przemyślane poglądy unikać kłótni i starać się dążyć do kompromisu, szczególnie w ważnych dla nas i otoczenia kwestiach.

Asertywność to nie tylko umiejętność zaprezentowania się w przekonywujący sposób, to również zdolność zabrania głosu i zaprotestowania, gdy ktoś postępuje według nas w sposób niewłaściwy, niezgodny z przyjętymi normami czy po prostu zły. To odwaga stanięcia w obronie słabszej osoby, ale także umiejętność wycofania się, jeśli sytuacja grozi niebezpiecznym czy niepotrzebnym konfliktem. Przede wszystkim asertywność to zdolność zaprotestowania, jeśli ktoś próbuje nas wykorzystać, umiejętność odmowy, jeśli ktoś nakłania nas do czegoś, na co nie mamy ochoty. To bycie stanowczą i kategoryczną, gdy tego wymaga nasze dobro. Aby być w takiej postawie skuteczną, konsekwentną należy być pewną siebie i znającą swoją wartość kobietą, lubiącą się uczyć i rozwijać swój potencjał, nie bojącą się wyzwań, przeszkód do pokonania, potrafiącą stawiać sobie ambitne cele i wierzącą w to, że zasługuje na szczęście!

Musimy umieć zaprotestować, gdy ktoś narusza naszą prywatności lub zachowuje się w jakikolwiek inny niestosowny sposób. Panując nad negatywnymi emocjami i zachowując spokój w stresujących sytuacjach będziemy potrafiły zrobić to skutecznie, ale nie agresywnie. Jeśli jesteśmy asertywne, to będziemy potrafiły w spokojny i rzeczowy sposób przekonać kogoś do zmiany jego zdania, stanowiska. Będziemy postrzegane jako osoba z charyzmą i robiąca dobre wrażenie. Jeśli zachowamy zdolność ustąpienia, wycofania się, gdy wysiłek jest nieadekwatny do ewentualnych korzyści z podjętego działania i szacunek w stosunku do innej osoby, nawet jeśli nie zgadzamy się z jej poglądami, to nie ma ryzyka, że nasza postawa będzie agresywna i spowoduje niepotrzebny konflikt.

Należy pamiętać, że ludzie mają prawo do własnych decyzji i poglądów pod warunkiem, iż nie wyrządzają nikomu krzywdy. W asertywną postawę wpisana jest tolerancja, cierpliwość ale także nieustępliwość, konsekwencja i odwaga, pewność siebie i stanowczość. Takie podejście to gwarancja sukcesów na każdej płaszczyźnie, zarówno tej zawodowej jak również prywatnej, uczuciowej! 

Jeśli bycie asertywnym sprawia trudność, to pomocne może być zwrócenie się o wsparcie do coacha lub terapeuty. Ważne jest to, iż takiej postawy można się nauczyć, co zacząć proponuje od wykonania dołączonego przez nas ćwiczenia i przekonania się, iż nie jest to takie trudne. Zachęcam!

Test: Maria Rotkiel, psycholog, terapeuta

Jak być asertywnym?


Jak być asertywnym?



Przeczytaj również:

Ćwiczenie - naucz się asertywności

Nieświadomość atutów szkodzi

Kompetencje miękkie w liście motywacyjnym






Dodał(a): Emilia Czaczkowska , Piątek 23.09.2011 (aktualizacja: 2011-09-23)
Ocena:

Dodaj komentarz

Wszystkie komentarze

Awatar
Zaloguj się lub zarejestruj jeśli chcesz dodać komentarz.

Zobacz również

×