Problemy podczas leczenia rzeżączki

Rzeżączka jest jedną z najczęściej diagnozowanych chorób wenerycznych w Europie.

shutterstock_114630010brzuchmilion.jpg

Czynnikiem etiologicznym jest dwoinka rzeżączki: gram-ujemna bakteria, która w zdecydowanej części przypadków jest przenoszona podczas kontaktów płciowych z osobą zakażoną. Zdarza się jednak, że źródłem zakażenia nie jest chory człowiek, a zakażone przedmioty codziennej higieny, którymi się posługiwał. Medycyna notuje również przypadki transmisji rzeżączki u noworodków w trakcie porodu. Jest to bardzo niebezpieczne zjawisko, ponieważ prowadzi do gonokokowego zapalenia spojówek, co może się przyczynić do trwałego uszkodzenia wzroku.

OBJAWY RZEŻĄCZKI

Objawy rzeżączki różnią się w przypadku mężczyzn i kobiet. Panowie najczęściej skarżą się na ropne wycieki z cewki moczowej oraz pieczenie i ból podczas oddawania moczu. Panie natomiast obserwują upławy o żółtym lub zielonkawym zabarwieniu, zaburzenia cyklu miesiączkowego, obfitą menstruację, a także odczuwają silny dyskomfort oraz ból w trakcie oddawania moczu. Zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn mogą wystąpić zmiany ropne na narządach płciowych, którym towarzyszy wyciek ropy z kanału moczowego (więcej o objawach rzeżączki można znaleźć tutaj - https://www.121doc.com/pl/choroby-weneryczne/rzezaczka#objawy_rzeżączki. Symptomem rzeżączki u noworodka jest owrzodzenie powiek oraz zapalenie okolicy oczu, które jest niezwykle groźne dla dziecka. Zdarza się również, że bakteria odpowiedzialna za wywołanie rzeżączki bytuje w organizmie, nie dając żadnych widocznych objawów, co nie pozwala na zdiagnozowanie choroby i jej leczenie.

Sposoby leczenia

rzeżączki Przez wiele lat najpopularniejszym, a zarazem najskuteczniejszym, sposobem leczenia rzeżączki była antybiotykoterapia, która polegała przede wszystkim na domięśniowym podawaniu penicyliny. Kuracja uderzeniową dawką tej substancji trwała najczęściej jeden lub dwa dni i towarzyszyło jej przyjmowanie przez osobę chorą leków powstrzymujących wydalanie przez nerki penicyliny. Dzięki temu zwiększało się stężenie substancji leczniczej we krwi pacjenta, co przyspieszało proces wyzdrowienia. W czasie leczenia odradzano spożywania alkoholu, który sprzyja rozwojowi rzeżączki.

Nieskuteczna antybiotykoterapia

Najnowsze badania dowodzą, że bakteria wywołująca rzeżączkę uodparnia się na antybiotyki, dlatego antybiotykoterapia w przypadku tej choroby staje się nieskuteczna. Z tego powodu kuracja penicyliną jest niewystarczająca, dlatego specjaliści skłaniają się ku podawaniu osobom zarażonym jednorazowej dawki cefalosporyn trzeciej generacji oraz chinolonów. Ponadto pomocniczo stosuje się azytromycynę (więcej informacji na temat obecnych metod leczenia rzeżączki znajduje się tutaj: http://who.int/reproductivehealth/publications/rtis/gonorrhoea-treatment-guidelines/en/. Połączenie działań obu antybiotyków pozwala zwalczyć nawet najbardziej odporne szczepy dwoinki rzeżączki.

Powikłania rzeżączki

Nieleczenie lub niezupełne wyleczenie rzeżączki może doprowadzić do szeregu groźnych dolegliwości. Wśród nich znajdują się, m.in. zapalenie jąder, zapalenie prostaty, zapalenie narządów miednicy mniejszej, bezpłodność, ciąża pozamaciczna, przedwczesny poród lub poronienie. Ponadto należy pamiętać, że niezwalczane bakterie wywołujące chorobę mogą rozprzestrzenić się po całym organizmie powodując, np. zapalenie ścięgien i stawów, zaczerwienienie i podrażnienie skóry, zapalenie mózgu, zapalenie mięśnia sercowego czy zapalenie rdzenia kręgowego. (Więcej na temat możliwych powikłań: http://portaldermatologiczny.pl/choroby-weneryczne/powiklania-rzezaczki/

Profilaktyka rzeżączki

Dolegliwości towarzyszące rzeżączce są wyjątkowo nieprzyjemne oraz bolesne, a leczenie tej choroby, z uwagi na uodpornienie się niektórych szczepów bakterii ją wywołujących, staje się coraz trudniejsze, najważniejsza pozostaje profilaktyka. W zapobieganiu występowania chorób wenerycznych najbardziej istotne jest zachowanie kilku zasad podczas stosunków płciowych. Przede wszystkim, jeśli istnieje ryzyko transmisji rzeżączki, konieczne jest używanie prezerwatyw (należy o tym pamiętać także w czasie stosunku analnego i oralnego), które uniemożliwią bakteriom przedostanie się do narządów płciowych partnera. Nie wolno używać przyborów higienicznych osoby zakażonej. Dotyczy to również gadżetów erotycznych, na których mogą bytować drobnoustroje. Ponadto wszelkie symptomy i dolegliwości należy konsultować z lekarzem, który potwierdzi lub wykluczy chorobę i udzieli odpowiednich wskazówek.


Dodał(a): materiał partnera , Czwartek 24.11.2016 (aktualizacja: 2016-11-24)
Ocena:

Dodaj komentarz

Wszystkie komentarze (1)

Awatar
Anonim
Rzeżączka zdjęcia http://www.bolimnie.com/choroba/rzezaczka
Dodano: 2017-11-05 23:19:47 Zgłoś nadużycie

Zobacz również

×